Na AFI Fest w Los Angeles Quentin Tarantino zrobił niespodziankę: po pokazie „Pewnego razu w Hollywood” zaprezentował pierwsze 17 minut sequela „The Further Mis-Adventures of Cliff Booth”.
Film, napisany przez Tarantino i wyreżyserowany przez Davida Finchera, przywraca Brada Pitta do roli kaskadera Cliffa Bootha. Akcja rozgrywa się w 1977 roku — osiem lat po wydarzeniach z oryginału. Booth pracuje teraz jako hollywoodzki „fixer”, rozwiązując problemy w cieniu studiów.
W kadrze łączą się rozmowy i wybuchy: Booth raz kręci taśmę w kinie, raz wdaje się w mroczne interesy. Atmosfera to mieszanka pulpowych powieści i noir, w której bohater balansuje między blaskiem Hollywood a jego zaułkami.
Centralne napięcie stanowi walka Bootha o przetrwanie w świecie, który już nie jest taki jak dawniej. Nie szuka sławy, lecz po prostu swojego miejsca w nim, zachowując zimną krew i moralne granice.
Widzowie opisują seans jako mieszankę napięcia i rozpoznawalnego tarantinowskiego czaru: dialogi wciągają, a sceny przemocy trafiają celnie. Konkretny szczegół to moment, w którym Booth spokojnie omawia pracę, podczas gdy za kadrem rozgrywa się chaos.
To ważne teraz, ponieważ sequel wchodzi do IMAX już 25 listopada, a na Netflix — 23 grudnia. Tarantino coraz częściej występuje jako scenarzysta i pisarz, przekazując reżyserię Fincherowi.
Nieoczekiwany szczegół: Tarantino przyznał, że „Pewnego razu w Hollywood” to jego ulubiony film do ponownego obejrzenia właśnie z powodu atmosfery „po prostu posiedzenia z bohaterami”. Widzi w Boocie bohatera całej serii przygód, jak w papierowych książeczkach.
Film idealnie przypadnie do gustu fanom oryginału i Pitta, którzy czekają na historię bardziej opartą na fabule. Ci, którzy szukają czystego Tarantino za kamerą, powinni poczekać na jego następną pracę reżyserską.
Na razie 17 minut pozostawia wrażenie, że mitologia „Pewnego razu w Hollywood” wciąż żyje — i to już samo w sobie jest wydarzeniem dla przemysłu filmowego.
