Wody Atlantyku w rejonie Trójkąta Bermudzkiego od dziesięcioleci rozpalają wyobraźnię. Zaginięcia statków i samolotów, dziwne odczyty przyrządów, nagłe sztormy – wszystko to zrodziło mnóstwo legend. Okazuje się jednak, że prawdziwa zagadka nie leży na powierzchni, lecz głęboko pod dnem oceanu. Niedawne badania naukowców z Carnegie Science i Uniwersytetu Yale dodały sprawie pikanterii: pod Bermudami odkryto niezwykłą strukturę geologiczną, która nie pasuje do tradycyjnych wyobrażeń o budowie Ziemi.
Scientists are claiming to solve the Bermuda mystery after discovering hidden structure below the Atlantic waters Researchers from the Carnegie Institution of Washington and Yale University have discovered a massive, 12-mile-thick "hidden raft" of rock beneath Bermuda that
Bermudy to niewielki archipelag położony tysiąc kilometrów od amerykańskiego wybrzeża. Z pozoru są to typowe tropikalne wyspy z białymi plażami. Jednak samo ich istnienie budzi liczne pytania. Ostatnie erupcje wulkaniczne miały tu miejsce ponad 30 milionów lat temu. Zazwyczaj takie wyspy stopniowo pogrążają się w oceanie, tracąc oparcie w pióropuszu płaszcza. Ale Bermudy wciąż górują nad głębinowym dnem, jak gdyby coś celowo utrzymywało je na powierzchni.
Naukowcy William Fraser i Jeffrey Park postanowili zbadać tę anomalię. Przeanalizowali oni dane ze stacji sejsmicznej na jednej z wysp, gromadzone przez ponad 20 lat. Gdy fale sejsmiczne z odległych trzęsień ziemi przechodziły przez skały pod Bermudami, badacze zauważyli coś nieoczekiwanego. Pod zwykłą skorupą oceaniczną zalega warstwa materiału wulkanicznego o grubości około 20 kilometrów – to niemal tyle, co wysokość dwóch Mount Everestów postawionych jeden na drugim. Warstwa ta jest o około 1,5% lżejsza od otaczających skał płaszcza i działa niczym gigantyczna tratwa, utrzymując cały region o 400–600 metrów powyżej standardowego poziomu dna oceanu.
To znalezisko wyjaśnia, dlaczego Wyniesienie Bermudzkie – rozległe wybrzuszenie dna morskiego – generuje anomalie grawitacyjne. Być może pomoże to również naukowcom ustalić związek z anomaliami magnetycznymi i przybliży ich do rozwiązania jednej z najbardziej intrygujących tajemnic ludzkości.
Kompasy mogą się tutaj zachowywać dziwnie, a przyrządy rejestrować odchylenia. To właśnie takie naturalne uwarunkowania przez dekady podsycały opowieści o „przeklętym” trójkącie. Teraz nauka oferuje racjonalne wyjaśnienie części tej zagadki, jednak sama struktura pozostaje unikalna: niczego podobnego nie spotkano wcześniej w innych regionach planety.
Warstwa ta najprawdopodobniej powstała po ostatnim wzroście aktywności wulkanicznej, gdy magma rozlała się i zastygła wewnątrz płyty tektonicznej. Ta „tratwa” ze starożytnych skał wpływa na charakter regionu nawet miliony lat później. Badanie opublikowane w „Geophysical Research Letters” nie zamyka wszystkich pytań o Trójkąt Bermudzki – wiele zaginięć wciąż tłumaczy się pogodą i czynnikiem ludzkim. Dodaje ono jednak głębi całemu obrazowi: pod falami kryje się coś prastarego i niezwykłego, co nie przestaje strzec swoich tajemnic.
Podczas gdy naukowcy planują nowe ekspedycje i doprecyzowują dane, historia ta przypomina nam, jak mało wiemy o własnej planecie. Nawet w epoce satelitów i superkomputerów Atlantyk potrafi zaskoczyć. I kto wie, jakie jeszcze zagadki czekają na swoją kolej pod jego bezkresnymi wodami.
