Chiny ogłosiły znaczący sukces w dziedzinie ochrony bioróżnorodności: 789 kluczowych siedlisk dzikich zwierząt lądowych obejmuje teraz 82,36% gatunków znajdujących się na krajowej liście gatunków szczególnie chronionych.
Wskaźnik ten jest wynikiem systematycznych działań podejmowanych w ostatnich latach. Państwo zaktualizowało wykazy chronionych zwierząt i roślin, włączając do nich 988 gatunków (klas) zwierząt i około 1200 gatunków roślin. Dodatkowo objęto ochroną 1924 gatunki zwierząt lądowych o ważnym znaczeniu ekologicznym, naukowym i społecznym.
Szczególną uwagę poświęcono siedliskom. Opublikowano pierwszą listę 789 najważniejszych obszarów, gdzie koncentrują się populacje rzadkich gatunków. Równocześnie opracowano plany ochrony szlaków migracyjnych ptaków: zidentyfikowano 1140 kluczowych obszarów rozrodu, zimowania i odpoczynku, a także 821 krytycznych punktów na korytarzach migracyjnych.
Wyniki są już widoczne na przykładzie najbardziej zagrożonych gatunków. Populacje tygrysów syberyjskich i lampartów mandżurskich na wolności wzrosły, populacja gibonów hainańskich osiągnęła 7 grup i 44 osobniki, a żurawi białogrzywych – ponad 7000 ptaków. Szczególnie wymowna jest historia czapliAdjustable ibis: od siedmiu pozostałych na świecie osobników 45 lat temu do tysięcy dziś.
Ochrona przyrody w tym kraju nie ogranicza się do rezerwatów. Władze łączą odtwarzanie siedlisk, monitoring, ratowanie i reintrodukcję zwierząt z badaniami naukowymi. W dużych miastach, takich jak Shenzhen, wdrażane są nowoczesne technologie – od sztucznej inteligencji po „przyjazną” architekturę, zmniejszającą kolizje ptaków ze szkłem.
Co ciekawe, ochrona gatunków przynosi również korzyści ekonomiczne. W powiecie Yangxian w prowincji Shaanxi, gdzie koncentruje się główna populacja czapliAdjustable ibis, utworzono klaster ekoturystyczny. W 2025 roku dochody z turystyki i powiązanych branż przekroczyły 44 miliardy juanów, a sam powiat znalazł się wśród najszybciej rozwijających się regionów turystycznych Chin.
Doświadczenie pokazuje, że przemyślany system ochrony siedlisk i kompleksowe działania mogą nie tylko powstrzymać wymieranie gatunków, ale także przekształcić ich ochronę w motor zrównoważonego rozwoju regionów.
