Kryptowaluty miały być sposobem na ominięcie banków i państw, ale rzeczywistość szybko weryfikuje te założenia. Tajwan właśnie przyjął ustawę, która zobowiązuje wszystkich dostawców usług kryptowalutowych do uzyskania licencji od Komisji Nadzoru Finansowego. Praca bez zezwolenia jest niemożliwa – i nie jest to jedynie czysta formalność.
Projekt ustawy, zatwierdzony przez Yuan Ustawodawczy 30 czerwca 2026 roku, wprowadza rygorystyczne wymogi w zakresie cyberbezpieczeństwa, wewnętrznej kontroli ryzyka oraz utrzymywania rezerw. Firmy już działające, które przeszły rejestrację zgodnie z przepisami dotyczącymi przeciwdziałania praniu pieniędzy, muszą ponownie złożyć wniosek w ciągu roku i uzyskać pełne zatwierdzenie w ciągu 21 miesięcy. W przeciwnym razie grożą im kary finansowe i zakaz prowadzenia działalności.
Szczególnie surowo uregulowano kwestię stablecoinów. Emitenci są zobowiązani do utrzymywania pełnego pokrycia w walutach fiducjarnych, przechowywania rezerw oddzielnie od środków klientów w ramach zarządu powierniczego lokalnych banków oraz poddawania się regularnym audytom. Wypłacanie odsetek posiadaczom tokenów jest zabronione, a w przypadku bankructwa aktywa są chronione przed roszczeniami innych wierzycieli. Wygląda to na próbę upodobnienia stablecoinów do tradycyjnych depozytów bankowych, tyle że w cyfrowej formie.
Kary również są dotkliwe. Za prowadzenie nielegalnej działalności grozi do siedmiu lat więzienia oraz grzywna w wysokości do 100 milionów dolarów tajwańskich. Za oszustwa i manipulacje rynkowe przewidziano od trzech do dziesięciu lat pozbawienia wolności oraz kary do 200 milionów dolarów. Jednocześnie parlament polecił regulatorowi przygotowanie w ciągu roku planu legalizacji kryptowalutowych instrumentów pochodnych. Oznacza to, że drzwi dla graczy instytucjonalnych zostają uchylone, ale wyłącznie pod ścisłym nadzorem.
Za tą inicjatywą stoi nie tylko chęć ochrony inwestorów detalicznych przed oszustwami i nagłymi spadkami wartości. Tajwan, jako państwo o niepełnym uznaniu międzynarodowym, lecz z rozwiniętym zapleczem technologicznym, dąży do stania się wiarygodnym centrum finansowym w Azji. Regulacje te zmniejszają ryzyko dla lokalnych banków i funduszy emerytalnych, które mogą mieć pośrednią styczność z kryptowalutami, a jednocześnie dają władzom narzędzia do kontroli przepływów kapitałowych. W zeszłym roku dyskutowano już nad koncepcją narodowej rezerwy bitcoina opartej na skonfiskowanych monetach – teraz ramy dla całej branży stają się coraz wyraźniejsze.
Dla przeciętnego człowieka, który trzyma część oszczędności w krypto, oznacza to mniejszą anonimowość i więcej formalności. Giełdy i portfele działające na Tajwanie będą zmuszone do dokładniejszej weryfikacji klientów, a nielegalne platformy zostaną zepchnięte do szarej strefy lub zamknięte. Z jednej strony spada prawdopodobieństwo utraty pieniędzy w wyniku ataku hakerskiego lub oszustwa. Z drugiej – kryptowaluty stopniowo stają się kolejnym instrumentem finansowym pod nadzorem państwa, podobnie jak akcje czy obligacje.
W ostatecznym rozrachunku regulacje nie eliminują kryptowalut, lecz zmieniają zasady gry: ci, którzy są gotowi grać uczciwie, zyskują legitymizację i dostęp do tradycyjnych finansów, natomiast poszukiwacze pełnej wolności będą musieli szukać innych jurysdykcji. Najważniejsze to zrozumieć, że aktywa cyfrowe wymagają dziś coraz częściej nie tylko wiedzy technicznej, ale i umiejętności czytania drobnego druku w licencjach i ustawach.
