Het Milieuprogramma van de Verenigde Naties (UNEP) stelde in haar rapport, gepubliceerd op 2 september 2026, dat de planeet met grote waarschijnlijkheid de drempel van opwarming van 1,5°C boven het pre-industriële niveau al in de komende jaren zal overschrijden.
Zelfs in het meest optimistische scenario zal de temperatuur stijgen tot ongeveer 1,8°C voordat deze begint te dalen. Vandaag de dag is de wereld al opgewarmd met 1,3–1,4°C.
Het rapport verscheen op het moment dat leiders van Pacifische eilandstaten bijeenkwamen voor een forum in Palau. Voor hen zijn dit geen abstracte cijfers.
De Alliantie van Kleine Eilandstaten (AOSIS), die tien jaar geleden de opname van de doelstelling van 1,5°C in het Akkoord van Parijs bewerkstelligde, verklaarde dat de wereld 'buiten haar mogelijkheden wordt geduwd'. Het doel kan niet zomaar 'worden uitgesteld of vergeten'.
'De doelstelling van 1,5°C is geen willekeurige maatstaf waar landen zich van kunnen afmaken', benadrukte de alliantie, en herinnerde aan de juridische verplichtingen van staten, bevestigd door het Internationaal Gerechtshof.
De belangrijkste klimaatonderhandelaar van AOSIS, Anne Rasmussen, riep op om dringend af te stappen van fossiele brandstoffen en 'alle beschikbare oplossingen in te zetten voor een snelle vermindering van de uitstoot'.
Secretaris-generaal van de VN António Guterres merkte op dat de huidige zomer met zijn 'brandende hitte, woedende bosbranden en dodelijke overstromingen' een waarschuwing is voor wat ons te wachten staat.
Het UNEP-rapport verlegt feitelijk de focus van het voorkomen van overschrijding naar het beheersen ervan: het minimaliseren van de omvang en duur van de 'overschrijding' en het zo snel mogelijk terugbrengen van de temperaturen onder 1,5°C.
Maar hoe snel zal dat lukken, als zelfs de meest ambitieuze plannen tot nu toe niet de vereiste snelheid van emissiereductie garanderen?
Kwetsbare landen dringen erop aan: het doel mag niet worden opgegeven. Hun toekomst hangt ervan af.
