❓PYTANIE:
Niektórzy ludzie opisują oświecenie jako śmierć umysłu, uświadomienie sobie bezsensowności życia i zupełnie nie ten przyjemny stan, który wielu sobie wyobraża. Mówi pan, że w oświeceniu podstawowym stanem jest „wszystko jest dobrze”. Czym więc jest to naprawdę?
❗️ODPOWIEDŹ lee:
Zwykle te straszydła pochodzą od „książkowców”, czyli uczniów naśladowców tych, którzy widzieli „mistrza”. To bardzo poważni ludzie, obłożeni „manuskryptami”, cytujący każde słowo Buddy, mający „tradycje przekazu” z „dawnych czasów”. Noszą tradycyjne stroje, przyozdobieni są wszelakimi wieńcami, obsypani kwiatami, oblepieni symboliką… W rzadkich przypadkach są łysi, nadzy, chudzi, siedzą w przepaskach biodrowych. Jeszcze rzadziej są ubrani w garnitury i sypią mądrymi słowami na lewo i prawo, znając dokładne daty życia Sokratesa, Kartezjusza, Buddy i innych Schopenhauerów...
I jedne, i drugie typy odzwierciedlają ludzkie ego, ciągnące ku oświeceniu. To naśladownictwo, które nie ma nic wspólnego z oświeceniem.
W końcu, jeśli wasz umysł potrzebuje zaczepienia, możecie trzymać się takiej idei, że „oświecenie” bywa różne, a dla siebie wybrać wariant „przyjemny” albo „zamęczony” :).




